Anlaşılamamak.. Kolay olmasa gerek. Duygularına tercüman bulamamak. Fikirlerinle yadırganmak. Kalabalıklar içerisinde yalnızlığa gömülmek kimi zaman. Nihayetinde adeta çözülemeyen bir sır yumağı olduğuna kanaat getirmek. Bu arada iç dünyanda kopan fırtınalar.. Dehlizler arasında, çıkmaz sokaklarda sıkışıp kalmak. Çevrene sitemkar bakarken serzenişler, kimi kez kendi kendine kızıp kendini acımasız eleştirmeler, sonra da aman anlamıyorlarsa boş ver gitsin deyiverişler. Hz. Mevlana da söylememiş midir zaten: “Ne kadar anlatırsan anlat söylediklerin karşındakinin anlayacağı kadardır” diye.
Gerek edebiyat dünyasından gerek bilim dünyasından nice anlaşılamamış şairler, düşünürler, yazarlar. Ölümünden sonra anlaşılabilip ün kazananlar. Ama hiç yılmamışlar onlar. Yanlış yerde yanlış zamanda olanlar, sistem kazasına uğrayanlar. Yoksul bir yaşam sürmüş düşünürler, edebiyatçılar, sanatçılar. Değeri bilinemeyenler.Ama şu bir gerçek ki hepimizin de olmuştur anlaşılmadığımızı düşündüğümüz anlar. O anlara tercüman olsun öyleyse serzenişler, iç çelişkiler, boş verişlerle size benden yansıyan mısralar:
Bilmece gibi konuşmaktır vasfım
Çözülemediğim içindir yasım
Bugün de dertli gün aylardan Kasım
Benim için önemli mi ne yasım ne Kasım
Bilmeceyi çözebilene sözüm
Kolaysa kör olsun iki de gözüm
Sorularla doludur benim özüm
Benim için önemli mi ne sözüm ne özüm
Asıl hüner beni çözebilendir
Sözümün aslını sezebilendir
Dili büyüteçsiz görebilendir
Helal olsun derim çözene de görene de
Uğraşmak boşuna çözemezsiniz
Bunlara bir anlam veremezsiniz
Bu gidişle beni sevemezsiniz
Bin altın feda olsun beni çözüp sevene
Not: Şiirim Medium Türkiye Yayını tarafından kabul edilip yayına alınmıştır:
https://mediumturkiye.com/bi%CC%87lmece-56eb5052177a
https://nilgurel.blogspot.com/2024/11/bilmece-anlaslamamak.html
