Vaktiyle
her türlü maddi imkana sahip olmasına rağmen can sıkıntısı duyan, hayatın
yaşanmaya değmez olduğundan dem vuran bir prens vardı. Kardeşleri, arkadaşları
çalışır, gezer, ava gider, sohbetlere katılır, kitap okurken; bu prens bütün
gün odasına kapanır, sürekli düşünür.
Kral,
oğlunun bu haline çok üzülürdü. Bir gün ülkesinin en bilgin kişisini sarayına
çağırtıp ona oğlunun durumunu anlattı ve buna bir çözüm bulmasını istedi. Bunun
için bilgine bir hafta süre verdi. Yaşlı bilgin üç dört gün düşünüp taşındı,
aklına hiçbir çözüm gelmedi. Bu yüzden biraz korktu. Biraz da mahcubiyet
duyarak ülkeyi terk etmeye karar verdi. Üzgün
ve dalgın bir şekilde ülkeyi terk ederken, bir köyün yakınlarında koyunlarını
ve keçilerini otlatan genç bir çobanla ahbaplık etti. Bilginin kendisine
gösterdiği yakınlıktan cesaret alan küçük çoban yaşlı dostuna:
“Amca
şu hayvanlarıma biraz göz kulak oluver de ben şu görünen köyden azık alıp
geleyim. Bugün yanıma azık almayı unutmuşum da dedi.”
Teklifi
kabul eden bilgin kafası kralın talebiyle meşgul bir halde hayvanlara göz kulak
olurken bir keçi yavrusu kenarında otlamakta olduğu uçurumdan aşağı
yuvarlanıverdi. Bilginin aşağı inip onu kurtarmadıkça keçinin kendi kendine
kurtulması mümkün değildi.
Bilgin
küçük çobana verdiği sözü doğru düzgün tutabilmek için keçi yavrusunu
kurtarmaya karar verdi. Dikkatli bir biçimde uçurumun dibine indi önce yavruyu
sırtına bağladı sonra da tırmanmaya başladı. Birkaç tırmanma başarısız oldu
ancak bilgin yılmadı ve birkaç başarısız tırmanmanın ardından keçiyi zor da
olsa yukarı çıkarmayı başardı. Bu arada küçük dostuna verdiği sözü tutabilme
sevincini yaşarken kralın talebini unuttu. Yukarı çıkıp bu durumun farkına
vardığında aklında şimşekler çaktı. Şöyle düşündü:
“Bir
kimse bir işle ciddi ciddi meşgul olursa, o kimsede can sıkıntısından eser
kalmaz.”
Bunun
üzerine bilgin hemen ülkeye geri döndü ve kralın huzuruna çıkarak çözümü sundu:
“Saygıdeğer
kralım oğlunuzun can sıkıntısından kurtulmasını isitiyorsanız, ona bir
sorumluluk yükleyin. Oğlunuza yükleyeceğiniz sorumluluk ne kadar ciddi olursa,
onun yaşama sevinci ve mücadele azmi o kadar fazla olacaktır.”
Kaynak:
Sait Çamlıca\Stresli İman
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder